Studenten

Van aula naar arbeidsmarkt: Febe Vandeputte

Febe Vandeputte rondt haar studies toegepaste economische wetenschappen af en zet de stap naar de arbeidsmarkt. Ze blikt terug op haar studententijd en deelt haar verwachtingen voor wat komt.

Lees verder

"Ik heb één tip voor laatstejaars: laat het solliciteren niet te lang liggen."

Waarom heb je gekozen voor toegepaste economische wetenschappen aan de KU Leuven?

Als West-Vlaming waren er voor mij twee logische opties: Gent of Kulak (Kortrijk). Na de infodagen viel Gent al snel weg. Uiteindelijk heb ik de afweging gemaakt tussen Kortrijk en Leuven en besloot ik om naar Leuven, dé studentenstad van België, te komen. Daar heb ik nooit spijt van gehad.

Welke momenten uit je studententijd ga je nooit vergeten?

Mijn mooiste momenten heb ik grotendeels te danken aan Ekonomika, waar ik mooie vriendschappen heb opgebouwd en flink wat heb afgelachen. Een van mijn dierbaarste herinneringen beleefde ik tijdens mijn eerste jaar als comitélid bij EKO, waar ik deel uitmaakte van een lolploeg. Ik kijk met een grote glimlach terug op deze mooie, zorgeloze tijd.

Heb je het gevoel dat je tijdens je studies bent veranderd?

Zeker. Aangezien ik helemaal alleen naar Leuven ben gekomen en niemand kende, moest ik mijn sociale vaardigheden aanscherpen. Leren inschatten wat je tegen wie kan en mag zeggen bijvoorbeeld. Ik heb veel bijgeleerd over mezelf, mijn interesses en hoe ik problemen aanpak.

Wat ga je het hardst missen aan het studentenleven?

Mijn vrienden. Dat klinkt cliché, maar het is zo fijn om iemand op te bellen en vijftien minuten later af te spreken voor een koffie of lunch. Dat is zo geweldig aan Leuven: ongeacht waar je op kot zit, ben je dicht bij elkaar en is er altijd wel iemand om iets mee te doen.

Wanneer ben je beginnen nadenken over je toekomst na je studies?

Daar ben ik eigenlijk al in mijn tweede jaar mee gestart. Pas in mijn vierde jaar kreeg dat ook een concrete invulling. Aan het begin van het academiejaar heb ik nog even overwogen om een ManaMa te doen, maar uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt en ben ik actief naar een job op zoek gegaan.

Welke factoren vind je het belangrijkst bij het zoeken naar een job?

Ik ben nogal impulsief, dus een lange sollicitatieprocedure tempert meteen mijn enthousiasme. Ik kijk vooral naar hoe een bedrijf gewaardeerd wordt door de mensen die er werken, de mening van buitenstaanders interesseert me minder.

Voel je je goed voorbereid op de arbeidsmarkt?

Nee, niet echt. In een universitaire opleiding als TEW leren we veel concepten, maar die worden niet altijd concreet gemaakt. Daardoor heb ik het gevoel dat je in de praktijk nog weinig kan doen wanneer je net afstudeert, zeker in vergelijking met bijvoorbeeld mijn zus, die aan de hogeschool studeerde. Maar onze theoretische bagage is dus wel sterk.

Is solliciteren wat je ervan had verwacht?

Voor mij is dat proces vrij vlot verlopen, maar ik besef ook dat dat niet voor iedereen het geval is.

Wat zijn je grootste twijfels of verwachtingen over beginnen werken?

Ik ben bang dat ik me in het begin wat onzeker ga voelen en dat er snel veel van mij verwacht zal worden. Uiteraard weet ik dat je geen enkele job start zonder interne opleiding. Gelukkig hebben mijn toekomstige collega's me daar al enigszins gerustgesteld.

Wanneer ben je beginnen solliciteren en hoeveel sollicitaties heb je gedaan voor je een job had?

Halverwege december heb ik gesolliciteerd bij BDO voor een andere functie dan de job die ik binnenkort ga doen. Door de feestdagen duurde het proces redelijk lang en zat er na de eerste ronde een pauze van bijna een maand tussen. In die periode heb ik ook gesolliciteerd bij EY als junior auditor. Dat proces ging iets sneller: tussen het eerste telefoontje met de recruiter en mijn jobaanbod zaten er ongeveer drie weken.

Heb je nog tips voor studenten die naar hun laatste jaar gaan?

Jazeker: laat het niet te lang liggen. Het lijkt misschien iets voor later – en ongetwijfeld heb je leukere dingen te doen – maar de zekerheid van een job geeft echt gemoedsrust. In het eerste semester wordt er bij wijze van spreken met vacatures gegooid, maar in het tweede semester zijn al veel posities ingevuld.

Eva Cornelis

"Het klinkt cliché, maar mijn vrienden ga ik het hardst missen"